Pas op....


Geplaatst op: 20 September 2018

Gescherven door: Henk Kersten

Te zwaar,

Help, mijn serama’s zijn te zwaar.

Mijn eerste jaars serama’s voldoen geen van allen aan het gewicht. Ze zijn te zwaar. Ik weet eigenlijk wel hoe dat komt, maar vind het evengoed niet leuk. En als ik menig catalogus zo eens bestudeer ben ik, denk ik, niet de enigste. Veel O’s sieren de uitslagenlijsten. Ik durf er iets onder te verwedden, dat dat allemaal met het gewicht te maken heeft. Ervaren fokkers zullen zeggen eigen schuld dikke bult.
Moet je maar beter selecteren of gerantsoeneerd te eten geven of misschien zelfs wel ander voer. Dit is dan ook het verhaal van een beginnend fokker, die met heel veel plezier met zijn hobby bezig is, maar vooralsnog steeds tegen hetzelfde probleem aanloopt.

Het gewicht. Het is frustrerend om tegen het show seizoen te moeten constateren dat het weer niet is gelukt het gewicht onder controle te houden. Buiten wordt het kouder, met als gevolg, dat mijn serama’s het op een vreten zetten. Binnen een paar weken schieten de hanen van 475 naar 525 gram. Bij de hennen idem dito. Weg show seizoen .

Ze de laatste paar weken op dieet te zetten werkt niet, omdat ze dan allemaal in de rui vallen. Ik fok kleine aantallen kuikens omdat ik redelijk klein behuisd ben maar vooral ook omdat ik geen 100 kuikens wil fokken om er na verloop van tijd 80 af te moeten maken. Bovendien kan ik niet eens 100 kuikens laten opgroeien. Mijn selectie mogelijkheden zijn derhalve beperkt. Op welk moment kun je sowieso zien of een kuiken binnen de gewichtsgrenzen gaat blijven? Gele poten a la, houding kan ook, maar gewicht? Dan maar selectie bij de ouder paren.

Met welk koppel(s) ga je in het voorjaar beginnen? Je keuze is beperkt omdat alle ouder dieren het eerste jaar ook al te zwaar waren (zie boven) Je zoekt de lichtste uit maar doet daarbij concessies aan houding e.d. Compensatie fokken hoor ik u al zeggen. Een te zware haan op de kleinste hen of omgekeerd. Ik heb daar niet zoveel fedusie in omdat een beetje te zwaar nog altijd te zwaar is. Het laatste nieuws wat mij ter ore kwam was inteelt, dan worden ze vanzelf kleiner !! En het was nog serieus bedoeld ook. Nou zijn mijn serama’s ook weer niet zo slecht, als je vanaf jaar twee gaat tellen. Ik heb ze inmiddels wel zo “licht” dat ze dan binnen de gewichtsgrenzen blijven.

Mijn beste resultaten haal ik dan ook met oude dieren. Maar dat maakt het er weer niet gemakkelijker op. Met deze dieren naar het volgend fokseizoen lijkt logisch maar is het niet. Ze zijn immers te zwaar weet je nog wel. Ze op het hok houden om er een tweede, misschien zelfs nog derde seizoen mee te spelen en ze daarnaast ook nog te gebruiken voor de fok, kan. Alleen, zo loopt mijn hok wel erg gauw vol met oude en jonge dieren.

Help

Laten we eens naar het voer kijken. Ik voer korrels van een gerenommeerd merk. Ik zelf ben hierover zeer te spreken. Mijn dieren nemen het goed op en er wordt niet mee geknoeid. Ik voer onbeperkt. En nu hoor ik u denken, stop daar maar eens mee ga rantsoeneren. Misschien zit hier iets in, maar is dat wel zo? Hou je met afgemeten voeren niet iets op gewicht wat al van nature licht is? Wordt een in aanleg te zware hen hiermee lichter? Volgens mij heeft gewicht ook iets te maken met formaat. En formaat verklein je niet met gerantsoeneerd voeren, toch? En nou zou ik wel eens willen weten, hoe doen anderen dat nou? Want naast O’s staan er ook genoeg goede resultaten in de diverse catalogi.

Beginnen met goed basis materiaal hoor ik u nu weer denken. En daar ben ik het wel mee eens. Maar twee dingen, hoe kom ik er aan en hoe zorg ik er voor dat “het” goed blijft? Misschien ben ik wel te veel liefhebber en te weinig fokker. Maar een ding is ook zeker waar, het zou toch jammer zijn als beginnende serama fokkers zouden afhaken omdat ze het gewicht niet onder controle krijgen.
Reacties zijn welkom. Een catalogus zonder (gewichts) O’s zou toch mooi zijn.

Henk Kersten

Pas op....


Geplaatst op: 01 September 2018

Gescherven door: Henk Kersten

Voor de verwarming van mijn serama kuikens in mijn kuikenbak gebruik ik een (onbeschermde) donkerstraler 60 watt verwarmingslamp. Deze voldoet prima. Mijn kuikens liggen er, afhankelijk van de warmte behoefte midden onder of anders in een kring wat verder er van af. Dat regelen ze zelf.

Voor het eerst dit jaar heb ik alle kuikens van verschillende leeftijd bij elkaar zitten. Groot en klein door elkaar. In leeftijd en dus ook in formaat. Voordeel hiervan is dat de kleintjes veel leren van de ouderen. Tot op heden heb ik (hierdoor) geen uitval.

Maar…………..de hoogte van de verwarmingslamp is nu wel een probleem en daarbij ben ik behoorlijk “tegen de lamp” gelopen. En dat is nog niet zo erg, maar een paar van mijn grootste kuikens ook.

Tot mijn schrik bemerkte ik ‘s-morgens bij aan paar haantjes beschadigde kammen. Alle puntjes rood/zwart. In eerste instantie dacht ik dat ze ruzie hadden gehad. Maar bij nadere bestudering bleek de ware oorzaak. Als de kuikens zich oprichten raakten ze net met hun kam de lamp, met onherstelbare schade tot gevolg vrees ik.

Dus rap de lamp omhoog.
Het kleinste grut verwarmt zich nu wel aan hun grote broers en zussen.
Weer wat geleerd, weliswaar door schade en schande wijs geworden.
Henk Kersten